Kimse görmedi onları inşa ederken. Kamışı kamışa, sabırla, binlerce sefer gidip gelerek. Su taştı, yeniden yaptılar. Rüzgar dağıttı, yeniden topladılar. Biri nöbetteyken diğeri avda. Hiç ikisi birden ayrılmadı. Sevgi buydu işte. Karar, Sabır ve Sevgi...Sevgi neydi? sevgi emekti!