Baharla birlikte onlar da oradaydı. Ne sulama, ne gübre, ne ilgi. Sadece toprak ve güneş. İkisi de zaten vardı. Başlarının çaresine baktılar. İnsan, insan bazen öyle yorulur ki; sevilmek ister, sorulur olmak ister. Papatyanın bir beklentisi olmaz. Belki en güçlü olanlar, en az bekleyenlerdir.