Maviye Açılan Sessizlik
Fotoğrafın hikâyesi
Tekneler durmuştu ama deniz konuşuyordu hâlâ. Ağaçların arasından bakınca, hayat biraz yavaşlıyor gibiydi. Ne bir acele vardı ne bir telaş. Mavi her şeyi örttü — sesi, sözü, düşünceyi. Ve o anda, insan anladı: Bazı yolculuklar başlamasa da huzur verir.Çünkü bazen beklemek değil, sadece maviye bakmak yeter.
