Hazır Olduğunda

Gölgelik altında sessizce bekliyordu. Ne acele ediyordu ne de şikâyet ediyordu. Sanki biliyordu: Bazen yolculuk, yola çıkmadan da başlardı. Eğer bir gün biri gelir, dizginleri sevgiyle tutarsa… O da yel olur, uzakları kucaklardı. Ama şimdi sabırdı onun yoldaşı. Ve rüzgârla göz göze duruyordu.