Sarmaşıklar yılları sardı, o hâlâ buradaydı. Tok, tok, tok... Bu ses bir çığlık değil, bir ritimdi. Kırmızı tüyleri doğanın imzası, keskin gözleri ağacın sırrıydı. Herkes o sırrın peşindeydi. O ise sırrı ağaçlara kazıyordu. Çünkü sırlar sadece kadim dostlarla paylaşılır...