Pencerenin Kenarında
Fotoğrafın hikâyesi
Her sabah pencereyi ilk o karşılardı. Ne ses çıkarırdı, ne de kıpırdardı çok… Ama varlığıyla gülümsetirdi. Sapsarı yapraklarıyla sanki derdi ki: “Bugün de ışık var. Unutma, sen de onun bir parçasısın.Kimseyle yarışmazdı bu çiçek; o sadece mutlu olmayı seçmişti.Ve bu seçim, tüm odaya yayılırdı.